Stroumfopoli.wordpress.com

…καταραμένα στρουμφάκια!!!

  • Επικοινωνία :

  • Κανονισμοί

  • 1) Τα μηνύματα με greeklish δεν θα δημοσιεύονται.
  • 2) Τα υβριστικά σχόλια επίσης !
  • 3) Τα μεσημεριανά ( κατινιές , κουτσομπολιά) το ίδιο.
  • Πρόσφατα άρθρα

  • Πρόσφατα σχόλια

    lixoudhs στο Η ΔΕΥΑΓ αγόρασε γυναικεία εσώρ…
    Γιάννης στο ΕΜΠΡΟΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ ΠΟΥ ΧΑΡΑΞΕ Η…
    ΘΕΟΔΩΡΟΣ στο Το γνωστό αρχαίο…»Τουρκι…
    AGRICON ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΟΙ… στο Στα Γρεβενά Μονάδα παραγωγής η…
    Makedonas στο Κέντρο Πολιτισμού Δήμου Γρεβεν…
  • Σεπτεμβρίου 2017
    Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
    « Μάι.    
     123
    45678910
    11121314151617
    18192021222324
    252627282930  
  • Posts Tagged ‘Ηρωες’

    Μικροί Ήρωες

    Posted by Mparmpa-Stroumf στο 25/03/2009

    Ξυπνάς κάθε μέρα με ένα μικρό βρόγχο στον λαιμό. Δεν γνωρίζεις αν κι αυτή η ημέρα θα σε κάνει αρκετά δυνατό για να ξεπεράσεις τα μικρά εμπόδια ή θα σε κάνει κομμάτια για άλλη μία φορά την ώρα που θα φοράς τις πυτζάμες σου χαράζοντας ακόμη μία ήττα στον τοίχο πάνω από το κρεβάτι σου. Τίποτε το ηρωικό δεν πρόκειται να κάνεις σε όλη την διάρκεια της ημέρας. Δε θα μιλήσεις, δε θα χτυπήσεις, δε θα βρίσεις, δε θα φέρεις σε δύσκολη θέση κανένα. Έτσι είσαι εσύ, ίσος με τους άλλους που δε μιλάνε, δε βρίζουν, δε χτυπάνε, δε φέρνουν σε δύσκολη θέση κανέναν. Άλλες φορές πάλι είσαι λίγο κατώτερος, είναι οι φορές που δεν κοιτάς αυτό που θα σε κάνει να νιώσεις άνθρωπος.
    Εντάξει στις υποχρεώσεις σου ήσουν μία ολόκληρη ζωή, κύριος απέναντι στο νόμο, δε ζήτησες τίποτε περισσότερο από αυτό που σου καθόρισαν να πάρεις και όταν πάλι η μερίδα ήταν λειψή χαμήλωνες τα μάτια από ντροπή. Έτσι σε μεγάλωσαν : Να ντρέπεσαι εσύ για τους άλλους και να μπαίνεις στην τρύπα-καταφύγιο που πολύ προσεκτικά σκάλιζες για ολόκληρα χρόνια. Σερνόσουν εκεί μέσα, κουλουριαζόσουν και παρακαλούσες να μην γίνεις αντιληπτός από κανέναν. Την ησυχία σου ζητούσες και ζητάς. Την ησυχία σου.
    Δεν σου πρέπει να ξεχωρίζεις γιατί αυτό πολλές φορές είναι επικίνδυνο. Δεν θεωρείς ότι το να ξεχωρίζεις φέρνει καλά αποτελέσματα, άσε που κάποιες φορές σε φέρνει σε πολύ δύσκολες καταστάσεις. Μπορεί να χάσεις την δουλειά σου, μπορεί να σου στερήσουν μία αυξησούλα (που χρόνια πάλευες γι’ αυτή), μπορεί επίσης να σε κάνει να είσαι απέναντι από τον όχλο. Πόσο πολύ μοναξιά πρέπει να έχει αυτή η θέση απέναντι από τον όχλο! Μακριά από σένα αυτή η θέση. Εκεί στριμωχτά με τους άλλους και ας μην μπορείς να πάρεις αέρα και ας ξέρεις ότι στο τέλος αυτό το μαντρί που στριμώχνονται όλοι δεν βγάζει πουθενά αλλού παρά μόνο στο σφαγείο. Το ξέρεις το σφαγείο, το έχεις δει κρυφά μέσα από την τρύπα που κουλουριάζεσαι. Εκεί ομαδικά πηγαίνει ο όχλος, χρόνια τώρα. Κανά δυο φορές έχεις δει κάποιος να ξεστρατίζει και να τρέχει προς τα χωράφια, ουρλιάζοντας: «Είναι άδικο». Αυτόν οι φύλακες τον πυροβολούν. Μπαμ! Τέλος.
    Η καλύτερή σου ώρα όμως σε λίγο θα έρθει, όπως κάθε μέρα πριν ξυπνήσεις με το βρόγχο στο λαιμό. Είναι η ώρα που ονειρεύεσαι ότι είσαι αυτός που ξεστρατίζει πριν το σφαγείο. Είναι η ώρα που επαναστατείς για το άδικο και που λες αλήθειες και που δεν σε νοιάζει η ησυχία, η ανωνυμία, το αποτέλεσμα. Είναι η ώρα που γίνεσαι ένας Μικρός Ήρωας και έχεις όνομα: Κατερίνα Γκουλιώνη, Θεόδωρος Τενέζος, Κωνσταντίνα Κούνεβα. Εκείνη την γραμμή στον τοίχο δεν την ξαναχαράζεις ακούς μόνο το «Μπαμ» και είσαι Ελεύθερος.
    Απο : simpleman
    Advertisements

    Posted in Άσχετα, Σκέψεις | Με ετικέτα: , , | Leave a Comment »

    Το ’21 σε εικόνες

    Posted by Mparmpa-Stroumf στο 24/03/2009

    Απο : http://paideia-gr.blogspot.com

    Posted in Ιστορία | Με ετικέτα: , | Leave a Comment »

    Ένεκα της ημέρας (25ης Μαρτίου)

    Posted by Mparmpa-Stroumf στο 21/03/2009



    «Ο Νικηταράς δεν ήταν μόνο ο απαράμιλλος και περίφημος ήρωας της Επανάστασης του 1821, ο ανιδιοτελής πατριώτης, ο τρόμος και ο φόβος των Τούρκων, ο ταχύτατος και ο απανταχού παρών καθ’ όλη τη Επαναστατημένη Ελλάδα όπου τον…

    ζητούσε η πολεμική ανάγκη. Επί πλέον ήταν ο στρατηγικός δεξιοτέχνης, δημιουργός των απρόοπτων συμβάντων και τεχνασμάτων. Η φήμη των όπλων αυτών μεταξύ των Τούρκων ήταν τόσο φοβερή, ώστε οι Τούρκοι με το άκουσμα ή την ιδέα τους ότι έρχεται ο Νικηταράς, ετρέποντο σε άτακτη φυγή. Στο ξίφος του μάλιστα ορκίζονταν : Να με φάει το σπαθί του Νικηταρά αν λέω ψέματα. Η τότε κυβέρνηση με έγγραφό της τον απεκάλεσε Αχιλλέα των νέων Ελλήνων. Ο Κολοκοτρώνης, θαυμάζοντας τον για τον πρωτοφανή ηρωισμό του και για τις μεγαλειώδεις αρετές του, τον έλεγε Αρχάγγελο Μιχαήλ και Άγιο Γεώργιο. Με την έκρηξη της Επανάστασης, στην πρώτη μάχη που δόθηκε στο Βαλτέτσι της Αρκαδίας στις 12 – 13 Μαϊου 1821 (είχε προηγηθεί μια συμπλοκή στο Λεβίδι τον Απρίλη), ο Νικηταράς που κρατούσε με 200 άντρες τα Δολιανά, κατάφερε να αποκρούσει 6.000 Τούρκους που επιτίθεντο με πυροβολικό. Επειδή έπεσαν πολλοί Τούρκοι από το χέρι του σ’ εκείνη τη μάχη, οι άντρες του τον ονόμασαν Τουρκοφάγο. Μετά τη μάχη της Κλεισούρας στο Αγιονόρι στις 28 Ιουλίου 1822, δυό μέρες μετά τα Δερβενάκια, όλοι οι καπεταναίοι και γυναικόπαιδα από τα γύρω χωριά, έπεσαν με βουλιμία στη διανομή και αρπαγή λαφύρων. Μόνον ένας δεν άπλωσε το χέρι του, δεν καταδέχτηκε να πάρει τίποτα από τα πλούσια λάφυρα, ο Νικηταράς, ο πρωτεργάτης της νίκης. Με φτάνει είπε, η Ελευθερία της Πατρίδας. Οι στρατιώτες του με κόπο κατάφεραν να πάρει σαν ενθύμιο ένα σπαθί και ένα άλογο. Αλλά και αυτά δεν τα κράτησε για τον εαυτό του. Το σπαθί το δώρησε αργότερα στον έρανο που έκανε η Πελοποννησιακή Γερουσία, το δε άλογο που ήταν μάλιστα και κολοβό, το χάρισε σε έναν Τσοπανάκο για να μπορεί ν’ ακολουθεί έφιππος τα παλικάρια στις μάχες. Ο φτωχός Τσοπανάκος ευχαρίστησε τον Νικηταρά με το ακόλουθο σατιρικό δίστιχο: Το δώρο σου Νικηταρά, είν’ άλογο χωρίς ουρά, ή μου στέλνεις το κριθάρι ,ή σου στέλνω το τομάρι. Αυτός ο άνδρας λοιπόν, ήρωας από τους λίγους της Επαναστάσεως του 1821, έκανε δύο χρόνια φυλακή στην Αίγινα γιατί δεν ήταν αρεστός στους Βαυαρούς και πέθανε στη «ψάθα», ζητιανεύοντας στα σοκάκια του Πειραιώς. Η αρμόδια Αρχή, μάλιστα, η οποία χορηγούσε τα πόστα στους επαίτες (ήταν τόσοι πολλοί που ζητιάνευαν μόνο μια ημέρα της εβδομάδας) είχε ορίσει για τον ήρωα-επαίτη μια θέση κοντά στο…σημείο όπου βρίσκεται σήμερα η Εκκλησία της Ευαγγελίστριας Πειραιά και του επέτρεπε να επαιτεί κάθε Παρασκευή. Ήταν δε τόση η ένδειά του, σχεδόν τυφλού, πλέον στρατηγού (η πατρίς δεν του είχε χορηγήσει σύνταξη), ώστε δεν… είχε χρήματα ούτε για να αγοράσει ψωμί για την άρρωστη γυναίκα του. Η περιπέτεια του ήρωα έφτασε στα αφτιά πρέσβη Μεγάλης Δυνάμεως, ο οποίος ενημέρωσε σχετικά την κυβέρνησή του. Έτσι κάποια στιγμή, απεσταλμένος της πρεσβείας, βρέθηκε στο «πόστο» όπου επαιτούσε ο οπλαρχηγός. Μόλις ο Νικηταράς αντελήφθη τον ξένο, μάζεψε αμέσως το απλωμένο του χέρι.«Τι κάνετε στρατηγέ;» ρώτησε ο απεσταλμένος. «Απολαμβάνω ελεύθερη πατρίδα», απάντησε περήφανα ο ήρωας. «Μα εδώ την απολαμβάνετε, καθισμένος στο δρόμο;» επέμεινε ο ξένος. «Η πατρίδα μού έχει χορηγήσει σύνταξη για να ζω καλά, αλλά έρχομαι εδώ για να παίρνω μια ιδέα πώς περνάει ο κόσμος», αντέτεινε ο περήφανος Νικηταράς.»

    Απο : http://troktiko.blogspot.com

    Posted in Ιστορία | Με ετικέτα: | Leave a Comment »